เวรกรรมไม่เคยหลับใหล... ผู้ใดทำร้ายบิดามารดา ผู้ใดขโมยของสงฆ์ลักของวัด... ตายไปไร้ซึ่งความสงบ ต้องตื่นขึ้นมาในความมืดมิด กลายร่างเป็นผีร้ายนับพันรูปแบบ จงมองดูเงาเหล่านั้นให้ดี... นั่นแหละคือรูปร่างของบาปกรรม [Instrumental Intro] [Verse 1] เมื่อเสียงระฆังวัดดังกังวานในยามราตรี วิญญาณคนบาปปรากฏกายอย่างน่าบัดสี เป็นผลจากกรรมที่ทำไว้ไม่มีชิ้นดี ต้องชดใช้เวรกรรมทรมานไปนับพันปี [Pre-Chorus] บางร่างสูงใหญ่เสียดฟ้าบางร่างคลานบนพื้นดิน ไฟลุกท่วมตัวร้องโหยหวนเลือดตกลงริน เฝ้าขอส่วนบุญจากผู้คนจนน้ำตาแทบสิ้น แต่กรรมบังตาไม่อาจกินแม้แต่น้ำหรือของกิน [Chorus] ทำร้ายบิดามารดาคือบาปหนักหนา ขโมยของวัดของสงฆ์ด้วยใจที่มืดมัวและบ้า กลายเป็นเปรตร้ายหิวโหยเร่ร่อนในพนา จงดูไว้เป็นคำเตือนอย่าทำชั่วจนเสียน้ำตา [Verse 2] ปากเท่ารูเข็มไม่อาจกลืนกินสิ่งใดใด มือใหญ่เท่าใบลานต้องทนทุกข์ทรมานอยู่ร่ำไป หลายรูปทรงอัปลักษณ์เกิดจากกิเลสและบาปในใจ จงมีสติละเว้นกรรมชั่วก่อนจะสายเกินไป [Bridge] "ขอส่วนบุญ..." ผู้ใดที่หลงอยู่ในกิเลสและตัณหา... ผู้ใดที่ทำร้ายผู้ให้กำเนิด... จงดูพวกข้าไว้... เพราะนี่คืออนาคตของพวกเอ็ง [Chorus] ทำร้ายบิดามารดาคือบาปหนักหนา ขโมยของวัดของสงฆ์ด้วยใจที่มืดมัวและบ้า กลายเป็นเปรตร้ายหิวโหยเร่ร่อนในพนา จงดูไว้เป็นคำเตือนอย่าทำชั่วจนเสียน้ำตา [Outro] จงมีสติระลึกไว้... เวรกรรมจะตามติดไปทุกชาติ...